peperonity Mobile Community
Welcome, guest. You are not logged in.
Log in or join for free!
 
New to peperonity.com?
Your username allows you to login later. Please choose a name with 3-20 alphabetic characters or digits (no special characters).

IMPORTANT: Choose your name WISELY as you cannot change it later on! This is due to the fact that we will submit your pages to major search engines so that they can be found properly. 
Please enter your own and correct e-mail address and be sure to spell it correctly. The e-mail adress will not be shown to any other user. 
This password protects your account. To avoid typos it must be entered twice. Please enter 5-20 alphabetic characters or digits (no special characters). Choose a password that is not easy to guess! Never disclose your password to anyone. 
This password protects your account. To avoid typos it must be entered twice. Please enter 5-20 alphabetic characters or digits (no special characters). Choose a password that is not easy to guess! Never disclose your password to anyone. 
Stay logged in
Enter your username and password to log in. Forgot login details?

Username 
CAUTION: Do not disclose your password to anybody! Only enter it at the official login of peperonity.com. We will never ask for your password in a message! 
Login
Stay logged in

Share photos, videos & audio files
Create your own WAP site for free
Get a blog
Invite your friends and meet people from all over the world
All this from your mobile phone!
For free!
Get started!

You can easily invite all your friends to peperonity.com. When you log in or register with us, you can tell your friends about exciting content on peperonity.com! The messaging costs are on us.
Meet our team member Marzus and learn how to create your own mobile site!

MANOY PO 4-5 - sekstorya



MANOY PO 4-5


PART 4

Minsan nga naman, ang buhay ay sadyang mapanukso, binibigay sa iyo ang kabaligtaran ng iyong gusto. Nakasakay ako ng dyip papasok sa trabaho, panay ang tingin sa aking relo sapagkat atrasado na ako, napakatrapik pa naman, singitan pa ng singitan ang mga dyip at mga bus, kaya't lalong nagkabuhol-buhol ang daloy ng trapiko. At sa kasamaang palad ay nabangga pa ito sa isang taxi. Dumating ako sa tindahan alas-9 na, kaya naman nasabon pa ako kay boss, meron kasing delivery at kanina pa naghihintay ang closed van ng tindahan. Maghapon kaming nag-deliver, kung saan-saan kami napadpad ng driver, at nakabalik kami sa tindahan ay hapon na, malapit nang magsara ang store. Dali-dali akong nag ayos ng paninda, at pagkatapos magsara ay nagtungo na ako sa review center. Parang kay tagal bago natapos ang tatlong oras na klase ko duon, at paglabas ay gutom na gutom na ako, nagwawala na ang mga alaga ko sa tiyan, ngunit tatlong araw pa bago sweldo, kaya wala akong magawa kundi magtiis na lamang at kumain sa bahay. Nagyosi na lamang ako at kinain ang nakapang kendi sa aking bulsa, ngunit ramdam ko ang pagkalam ng aking sikmura. Naglakad ako papunta sa sakayan ng dyip, hawak ang aking cel habang nagte-text ako kay Irene. Shit talaga! Check operator service pa, ala na kong load. Nakarating ako sa sakayan ng dyip, gutom, pagod, at higit sa lahat, buwisit na buwisit. Nakarating naman ako sa Cubao ng walang insidente, ngunit lalo lang akong bad trip nang makitang napakaraming pasahero naghihintay din ng dyip. "Balyahan na naman 'to", isip ko lang sa aking sarili. Dumating ang isang dyip, at halos hindi pa ito nakatigil ay nag-unahan na silang makasakay. Hindi pa nakasakay ng husto ang isang dalaga ay bigla namang umarangkada na ito, nahulog ang dalaga, tumama ang kanyang likod sa may istribo ng dyip bago ito tuluyang nahulog at gumulong sa kalsada. Ngunit wala ni isa sa mga tao duon ang lumapit para tulungan siya, bagama’t halatang nasaktan ito. “Tarantado ‘tong mga ito”, isip ko sa sarili ko, at kaya kahit gutom na gutom na ako, ay lumapit sa kanya at tinulungang tumayo, ngunit sa sakit siguro ng katawan ay hindi makatayo ng diretso. Inakay ko muna sa waiting shed at duon ay pinaupo ko muna upang makapagpahinga nang konti. "Miss, okey ka lang ba? Hindi ka ba nabalian o napilayan, baka kailangan mong madala sa ospital," tanong ko agad sa kanya. Umiling lang siya, at sabay sagot ng, "Masakit ang likod ko, pero hindi naman siguro ako kailangang dalhin sa ospital." Aninag sa kanyang mukha ang sakit, at nang magtangkang tumayo ay napaupo uli, tila hindi maidiretso ang katawan sa sakit. "Miss, wag ka sanang matakot, pero sa tingin ko mahihirapan kang umuwi ng ganyan. San ka ba uuwi? Kung okey lang sa iyo samahan na kita, baka mapano ka pa, eh, mahirap na. Kung gusto mo naman, tawag na lang kita ng taxi, magtaxi ka na lang pauwi, namumutla ka na." Hindi muna umimik ang dalaga, malamang ay nagiisip kung mapagkakatiwalaan ako, pero bandang huli ay hindi na rin siguro natiis ang sakit, tumango at pumayag na pahatid na lamang sa akin. Medyo may kalayuan din ang inuuwian niya, lampas pa sa dapat babaan ko, ngunit dahil inaalala ko na baka mapano pa siya, ay tuloy ko siyang hinatid sa kanila. Halos hindi kami nag-usap sa dyip, maliban na lamang nang sagutin ako kung saan kami dapat bumaba. May kalayuan pa ang bahay nila sa kantong binabaan namin, at tila hindi na niya makayang lumakad pa, kumapit sa aking braso, at malamang ay bumagsak kundi siya nakahawak sa akin. Tinuro niya ang kanilang bahay, at habang papalapit kami ay nakita kami ng mga binatilyong nakatambay sa gate nila. Tumakbo palapit ang isang binatilyo, sabay tawag na "Mia! Ano’ng nangyari sa ‘yo?" Medyo masama na agad ang tingin sa akin nito, ngunit sinabi agad ni Mia, "Kuya, pasok na muna tayo, mamaya na lang..." Inalalayan siya ng kapatid niya, kasama ang iba pang mga binatilyo, at pinasok nila ito sa loob ng bahay. Aalis na sana ako, ngunit sumenyas ang kuya niya na pumasok na muna ako sa loob. Malaki ang bahay nila, two-storey, at may nakaparadang 2 sasakyan sa garahe. Inupo nila si Mia sa sofa, at duon ay nagpakilala ako sa kanyang pamilya at sinalaysay ko ang buong nangyari. "Buti na lang pala at may mga taong katulad mo na handang tumulong, baka napano na ang anak ko, hindi pa namin alam," wika ng mommy niya. "Tinanong ko nga po kung gusto niyang dalhin ko siya sa ospital pero hindi na daw po. Yun nga lang, bugbog ang likod niya, mas maganda pa rin po siguro kung macheck-up siya." Tumayo na ako at akmang magpapaalam na sana, ngunit ayaw pa nila akong paalisin. "Dito ka na muna, ikaw ba ay kumain na? Dito ka na kumain, at kahit papano naman eh makabawi kami sa iyo" sabi ng Daddy niya. Tumatanggi sana ako, ngunit nakakahiya na rin naman, isa pa, gutom na nga ako. Habang kumakain ako ay kinilala nila ako, at sa kuwentuhan ay nalaman kong graduating na pala si Mia ng MassCom sa UST. Lubos ang pasasalamat nila sa ginawa kong pagtulong sa kanilang anak, at nang mapansin kong magaalas-dose na ay nagpaalam na ako. Hinatid ako ng kuya niya sa bahay namin, at nagpasalamat uli ito bago umalis. Ako'y nagpahinga na lamang, ni hindi ko makuhang magbihis pa sa antok. Dumaan ang isang linggo, at nalimutan ko na ang insidenteng ito, ngunit nabigla na lang ako nang isang araw ay nagpunta si Mia sa tindahan. Nasa stockroom ako at nagaayos ng mga bagong deliver na mga stocks nang sumilip si Stef at sabing, "May naghahanap sa ‘yo, Mia daw. Bilib na talaga ako sa ‘yo, marunong kang pumili." Nakasimangot siya, at bigla na lang tumalikod sa akin, halatang inis. Lumabas ako sa stockroom, at medyo natigilan ako sa nakitang mga naghihintay sa akin.

Tatlo silang magkakasama, isa na dito si Mia. Ngayon ko lang napagmasdan si Mia, hindi ko sukat akalain na ganun pala siyang kaganda. Medyo matangkad din, siguro 5'6", slim pero makorte ang katawan, mga kurbada niya ay talo pa ang zigzag sa Baguio. Maputi at makinis ang balat, katamtaman ang mga umbok sa dibdib, tipong kasya lang sa kamay, mahaba at diretso ang buhok, parang mga nakikita sa mga commercial ng shampoo. "Uy, ikaw pala, kumusta ka na? Ok ka na ba, hindi na ba masakit ang katawan mo?" tanong ko sa kanya habang naglalakbay ang aking paningin sa buong katawan nito. "Ok na ko, medyo masakit pa rin yung likod ko. May pasa nga ako dun, eh, at medyo hindi ko pa maitaas ng husto yung mga kamay ko." ngiti niyang sinabi. "Siyanga pala, mga friends ko, si Jean tsaka si Meann." "Hi." sabay bati ng dalawa. "You know, you look familiar, parang nakita na kita." sabi ni Meann. "Parang ikaw si… pero hindi siguro" Nakangiti si Mia, "Me lakad ka ba mamayang hapon? Invite ka lang sana namin mag-snack, kahit diyan na lang siguro sa Wendy's." Naalala kong may usapan kami nina Rico, "Meron eh, medyo magkikita kami ng mga dalawang friends ko. Sorry, pero thanks anyway, siguro next time na lang." Nagkatinginan silang tatlo, at nagsenyasan, "What if sama mo na rin yung mga friends mo? Tutal tatlo kami, tatlo rin naman kayo, so okey lang. Yun eh, kung okey lang sa mga friends mo?" Nagisip ako ng sandali, "Puwede siguro." Nagkita kami nina Rico at George, at nang sabihin kong may nagyayaya sa Wendy's, sagot agad ng dalawa, "O sige, pare, larga! Tangina, ganyan nga, wag mong solohin. Ano pa’ng hinihintay natin? Tara na!” Nagtungo kami sa Wendy's, at pagdating namin ay nandun na pala sila. Pinakilala ko sina Rico at George, at habang nag-o-order kami ay umupo na sila. Pilit nilang binabayaran sana ang mga order, pero tutol sina Rico. Nakapila kami sa counter nang ibulong sa kin ni George, "Pare, usapang lalake, sa ‘yo na si Mia, pero balato mo na lang sa amin yung dalawa."

Nagkasundo kaming tatlo, at hinatid namin ang mga orders sa mesa. Naging at ease naman agad sila, dahil mga kalog ang mga friends ko, at malaon-laon ay parang matagal na kaming magkakakilala. Nag-excuse ako upang pumunta sa CR, at iniwan ko ang cel ko sa mesa. Pagbalik ko ay tila natahimik sila, at nang tanungin ko kung bakit ay, "Pare, tumawag kasi si Irene, hindi daw siya makakauwi, extended yung shooting nila for 2 to 3 weeks. Tawag na lang daw siya uli mamayang gabi." Nagtinginan sina Mia, sabay sabi ni Meann, "Kaya pala you looked familiar, there was a time kasi, nagpunta kami sa Megamall and we watched this movie, nakita namin si Irene dun. Ikaw pala yung kasama niya, pero di ako sure kanina. Ikaw pala…" Medyo napayuko si Mia, namumula ang tenga, pero hindi ko na lang pinansin, baka mapahiya. Tuloy na lang kami ng pagkain, at tapos ay nagtuloy kami sa Centerpoint, para manood ng sine. Sabay kaming umuwi ni Mia, hinatid ko sa kanila, ngunit hindi na rin ako nagtagal. Sa mga susunod na linggo ay madalas kaming magsama ni Mia, minsan kasama sina Meann, minsan naman ay kaming dalawa lang. Alam kong may gusto sa akin si Mia, halata sa bawat kilos at galaw niya, pero tila natitigilan akong diskartehan ito. Inis na nga sa kin sina Rico, at sabi pa'y, "Putangina ka pare, ba't di mo pa tuluyan yun? Ano pa’ng hinihintay mo? Pare, malinaw na pekpek na yan, lumalapit na sa iyo, pakipot ka pa." Sa totoo lang ay ayoko na sanang gumawa ng kalokohan, pero tila hindi ko nga rin kayang pigilan ang sarili. Dalawang araw bago nakatakdang umuwi sa Irene, nagyaya si Mia sa bahay nila upang dun na lang daw manood ng VCD. Pumunta ako sa kanila, at laking gulat ko na lamang nang pagdating ko duon ay sabing umalis daw ang mga kasama niya sa bahay. Suot lang niya ay isang sandong may maninipis na tali, at isang maikling short. Napakaganda ng kanyang mga hita't binti, makinis, at kahit na balingkinitan ang katawan ay kaaya-aya ang hubog nito. Bakat ang mga utong sa kanyang dibdib, lumalaban sa suot niyang bra. Nagpunta daw ang mga kasama niya sa Antipolo, at gagabihin daw ng uwi. Bandang alas-dos pa lamang, at malakas ang kutob kong may mangyayari sa amin ni Mia. Kung talaga nga namang ukol... Naghanda siya ng merienda habang sinasalang ko ang VCD, nagtabi kami sa sofa, yakap niya ang isa sa mga malaking unan duon. Halos hindi kami umiimik habang nanonood, tila alam ng bawat isa na may mangyayari, naghihintay lamang ang unang galaw, kung sino ang maguumpisa. Hindi ako gumagalaw sa puwesto ko, panay ang pigil sa makamundong pagnanasang nararamdaman. Tila ang bilis at lalim ng aming mga hininga, nakakabingi ang lakas ng pintig ng aking puso. Maya-maya lamang ay naramdaman kong niyakap niya ang aking braso, may kasamang bahagyang pagmasahe nito. Hindi pa rin ako gumagalaw, at ilang sandali ay pumatong ang kanyang ulo sa aking balikat, sabay ng isang buntong-hininga. Tinigasan ako, at sa aking pagkakaupo ay wala sa puwesto si manoy, sumabit ang ilang bulbol sa hiwa nito. Nalanghap ko ang halimuyak ng kanyang buhok, kung kaya't lalo namang nagpupumilit na dumungaw si manoy sa kanyang pinagtataguan.

Tiniis ko hanggang sa makakaya ko , ngunit ang lahat ng bagay ay may hangganan, may katapusan. Hindi ko na matiis, at kusang humawak ang aking kamay sa kanya. Tumingala siya sa akin, walang imik, naghihintay, at sa pagpikit ng mga mata ay sabay bumuka ang mga bibig. Pinagmasdan ko ng sandali, at unti-unting bumaba ang aking ulo hanggang sa magdikit ang aming mga labi, isang tagpong puno ng pangako. Natikman ko ang tamis ng kanyang mga labi, at nang sumilip ng bahagya ang kanyang dila ay sinalubong ito ng aking dila, umpisa ng pagkawala ng pagnanasang matagal nang pinipigil. Tumaas ang isang kamay niya at yumakap sa aking batok, habang ang kamay ko naman ay hinanap ang laylayan ng kanyang sando. Pumasok ang aking kamay sa loob nito, gumapang paakyat sa mga suso, at hinimas ko ang mga ito. Nagtungo sa likuran niya ang aking kamay, kinapa ang bukasan ng bra, at sa ilang saglit lamang ay dumikit na ang aking palad sa kanyang mala-mansanas na umbok sa dibdib. Naging mapusok ang kanyang mga halik, na akin namang sinabayan, at napakagat na lamang siya sa aking labi nang umpisahan ko ang bahagyang pagpisil sa kanyang suso at pagkurot sa mga utong. Nagkalas ang aming mga labi, at bumaba ang aking ulo sa kanyang leeg, dinampian ng mga bahagyang mga halik. Tinaas ko na nang tuluyan ang kanyang sando, at tumambad sa aking paningin ang kanyang mga namumulang mga utong, sinlaki lamang ng isang butil ng pasas. Sinubo ko ang kanyang kaliwang suso, sabay himas sa likod niyang tila bulak sa lambot. "Uuhhhmmm… Jun… Jjjuuunnnnn…" Halos maga na ang kanyang suso, ngunit sa sarap ay di na niya ito pansin, bumaba ang aking dila sa gitla sa ilalim, at sa paghigop ko sa gilid nito ay umangat siya sa kanyang pagkakaupo. Sinabunutan niya ako, lalong dinidiin ang aking ulo sa kanyang gilid katawan, sa bawat himod ...


This page:





Help/FAQ | Terms | Imprint
Home People Pictures Videos Sites Blogs Chat
Top